|
|
||
|
สำหรับเวลาว่างคลายเหงาในช่วงนี้
จะออกโจทย์ ตะเกียง๑๑
มาให้คิดกันก่อน เนื่องจาก หลวงตา บ่นมาทางโพสต์ผมเป็นคนไม่ถนัดการเขียนแบบบุรุษที่หนึ่งก็เลยจะแกล้งเสียเลย โจทย์ครั้งนี้ยังคงกำหนดให้เขียนแบบบุรุษที่หนึ่งเหมือนเดิมครับ เพราะว่าการเขียนแบบนี้ทำให้นักประพันธ์มีความสนิทกับผู้อ่านมากกว่าแบบอื่น ( สำนวนนักเขียนโบราณเรียกว่าเล่นกับคนอ่าน ) ดังนั้นผมจึงคิดว่าการเขียนแบบนี้ทำให้นักประพันธ์ต้องพยายามสื่อสารกับคนอ่านให้ได้มากที่สุด เมื่อทำได้แล้วการเขียนแบบอื่นก็เป็นเรื่องรองลงไป ถูกหรือผิดผมชี้ชัดลงไปไม่ได้ แต่ผมเองก็เกิดขึ้นมาจากการเขียนแบบบุรุษที่หนึ่ง จากนั้นจึงเปลี่ยนไปเขียนในรูปแบบอื่นตามความต้องการของบรรณาธิการและผู้อ่านบางกลุ่ม ซึ่งผมรู้สึกว่าง่ายกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะการเขียนแบบบุรุษที่หนึ่งนั้นเกือบจำเป็นต้องเขียนทางเดียว ( เขียนหลายทางก็ได้ แต่ยากชะมัด ) ทำให้มีการบีบบังคับเส้นทางในการเขียนมากกว่าการเขียนในรูปแบบอื่น เอาละครับ โจทย์ก็คือยังเขียนในรูปแบบบุรุษที่หนึ่งเหมือนเดิม แต่กำหนดให้ผู้เขียนเป็นสัตว์ครับ จะเป็นสัตว์อะไรก็ได้ หมา แมว ควาย เสือ วาฬ ไส้เดือนหรือหนอนก็ยังได้ เขียนให้ได้อารมณ์ว่าผู้เขียนเป็นสัตว์นั้นๆจริงๆมากที่สุดคือผู้ชนะ จะเขียนเป็นเรื่องตลก เรื่องเศร้า เรื่องบู๊ เรื่องแบบไหนก็ได้ไม่มีกติกาบังคับนอกจากสองข้อที่กำหนดเอาไว้แต่แรก บุรุษที่หนึ่งและเป็นสัตว์ ถ้าได้อ่านโพสต์ของผมจะรู้ว่าการเข้าใจคนพิการทางกายนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลยกับการทำความเข้าใจ การเข้าใจหัวใจของสัตว์ก็มีวิธีเหมือนกันครับ ระหว่างนี้คิดแนวเรื่องไปก่อน สัปดาห์หน้าผมแง้มวิธีการออกมาให้เห็นหน่อยๆ ถือว่าใบ้ก็ได้ แต่เป็นการใบ้เปิด ทุกคนรู้คำใบ้เหมือนกันและพร้อมกันทุกคน เริ่มคิดกันได้แล้ว บอกเสียก่อนว่ารางวัลครั้งนี้สวยกว่าเดิมและเป็นรางวัลที่หาซื้อไม่ได้ตามท้องตลาด อย่าลืมวงเล็บท้ายเรื่องว่า (ตะเกียง ๑๑)ตามกติกาด้วยครับ |
||
