คุณสมบัติของนักเขียนชั้นต้น  คือ
    1.ต้องเป็นนักอ่าน  อ่านเพื่อให้รู้ว่าใครเขียนอะไรไว้บ้าง  อ่านเพื่อซึมซับวิธีการเขียน  โดยเฉพาะงานเขียนระดับยอดเยี่ยมทั้งของไทยและของเทศด้วยการสังเกตุตรวจตรา

     2.คุณสมบัติต่อมาคือช่างรู้สึก เพราะหลักเกณฑ์เบื้องต้นของการสร้างผลงานศิลปะทั้งหลายไม่เฉพาะแต่วรรณกรรมก็คือถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกที่ผู้เขียนมีต่อเรื่องใดเรื่องหนึ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มากระทบใจ  แล้วเปลี่ยนเป็นผลงานให้ผู้อ่านเกิดอารมณ์ความรู้สึกร่วมไปกับผู้เขียนผ่านทางตัวหนังสือ  นักเขียนจึงต้องอารมณ์อ่อนไหว  รู้สึกไวต่อสิ่งเร้าทั้งหลาย

     3.ช่างจินตนาการ  ควรจะเป็นคุณสมบัติอีกข้อหนึ่ง  คือเห็นแล้วรู้สึกแล้ว  ต้องจินตนาการเสริมต่อเป็นเรื่องราวต่าง ๆ   กลายเป็นนวนิยายหรือเรื่องสั้น  หรือจินตนาการเปรียบเทียบความรู้สึกที่ต้องการจะสื่อสารกับสิ่งอื่นในลักษณะการใช้โวหารภาพพจน์ในบทกวี

     4.นอกจากนี้นักเขียนควรจะเป็นคนช่างคิด ช่างสังเกตุ เห็นได้ละเอียดกว่าผู้อื่น  ลึกกว่าผู้อื่น  อย่างที่เปรียบกันว่า  กวีหรือศิลปินมี"ตาที่สาม" อะไรทำนองนั้น  การช่างคิด ช่างสังเกตุ  จะช่วยให้ผลงานมีแง่มุม  หรือมีมุมมองแตกต่างจากผู้อื่น  คมกว่าที่คนอื่นเคยเขียนไว้

     จากที่กล่าวมานั้น  คุณสมบัติข้อแรกคือการอ่าน  จะช่วยให้การใช้ภาษาถ่ายทอดสิ่งที่อยู่ในใจเราออกมาเป็นตัวหนังสือได้อย่างคล่องมือ  เหมาะใจ  ส่วนหลักการเขียนหนังสือให้ดีคงไม่มีสูตรตายตัว  นอกจากช่างอ่านช่างคิด
    5.แล้วก็ต้องทำตัวเป็นช่างเขียนอีกหนึ่งช่าง

กลับหนัาหลัก

 copyright by sompornpa@hotmail.com